DZIEŃ SZÓSTY (sobota, 7.02.2026) Panie, naucz mnie nieustannej modlitwy!
W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.Amen.
Wprowadzenie
W szóstym dniu nowenny, razem z Najświętszą Maryją Panną i św. Ojcem Stanisławem Papczyńskim, pragniemy powierzać Twojemu miłosierdziu, o Boże, samych siebie oraz naszych bliskich chorych i cierpiących. Pragniemy wsłuchiwać się w to, co chcesz nam powiedzieć oraz przyjąć uzdrowienie duszy i ciała, którym chcesz nas obdarować. Ty wiesz najlepiej, czego każdy z nas najbardziej potrzebuje. Ufamy, że w czasie tej wielkiej nowenny przychodzisz ze swą miłością, uzdrowieniem i umocnieniem do każdego z nas i do każdej osoby Tobie powierzanej w przysłanych intencjach.
Refleksja
W Piśmie świętym czytamy: „Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie!” (1 Tes 5,17). W życiu każdego z nas bywa,że modlitwa sprawia nam poważne trudności. Czasem ten stan może trwać bardzo długo. Nawet w zdrowiu, gdy wszystko się układa, modlitwa nie zawsze płynie wartkim strumieniem prosto z serca. Tym bardziej w chorobie, gdy jesteśmy słabi i bezradni, zależni od innych, zdani na ich pomoc, modlitwa bywa wielkim wyzwaniem. Czasem, w chorobie, zupełnie nie jesteśmy w stanie modlić się w taki sposób i z taką intensywnością, jak to czyniliśmy wcześniej. Mimo tych trudności,czas choroby może się stać szansą dla naszego życia duchowego i modlitewnego, dla odkrycia Bożej miłości i bliskości.Kiedy nie możemy już czytać Słowa Bożego czy różnych modlitw, możemy ich słuchać w radio lub w internecie,przypominać je sobie i powtarzać. Gdy „nie idzie” nam wypowiadanie znanych nam modlitw, możemy powtarzać jedynie „Panie Jezu Chryste, zmiłuj się nade, mną”; albo „Uwielbiam Ciebie, Panie”; albo po prostu samo Imię „Jezus”. Możemy starać się zwrócić myśl ku Bogu, dziękować, uwielbiać, przepraszać, prosić. Chodzi o to, abyśmy trwali stale przy Panu,aby rosła nasze tęsknota za Nim. Abyśmy, nawet i bez żadnych słów, trwali sercem przy Jego sercu.
Modlitwa
Panie Boże, Ty wiesz, że niełatwo jest mi się modlić i że często modlitwę zaniedbuję. Przepraszam Cię za to, że się poddaję słabości, że rezygnuję z duchowej walki. Razem z Maryją Niepokalanie Poczętą i Świętym Ojcem Stanisławem,proszę Cię Panie, abyś przyjął moje wysiłki, moje pragnienia, moją słabość i nieumiejętność. Proszę Cię, naucz mnie prawdziwej, głębokiej modlitwy. Posyłaj mi Twego Świętego Ducha, aby On modlił się we mnie, abym powtarzał razem z Tobą wobec Boga Ojca: „Nie moja wola, ale Twoja niech się stanie”. Niech choroba stanie się dla mnie „szkołą modlitwy” i odkrywania Twojej miłości. Obym nawet bez słów, w każdej sytuacji i w każdym czasie, był całkowicie zjednoczony z Tobą. Spraw, abym modlił się moją duszą, moim ciałem, moim umysłem; abym się modlił całym sobą.
Modlitwa z ludem
(będziemy powtarzać: uzdrów nas Panie) Panie Jezu, powierzamy się Twemu miłosierdziu i z ufnością wołamy:
-
Ty wziąłeś na siebie wszelkie nasze choroby,
-
Ty niewidomym wzrok przywracałeś,
-
Ty otwierałeś uszy głuchym,
-
Ty niemym przywracałeś mowę,
-
Ty uzdrowiłeś kobietę od dwunastu lat cierpiącą na upływ krwi,
-
Ty uzdrowiłeś sługę setnika z Kafarnaum,
-
Ty wskrzesiłeś córkę Jaira,
-
Ty pokonałeś na krzyżu wszelkie zło świata,
-
Ty uzdrawiasz wszystkie nasze niemoce,
-
Ty pokrzepiasz wszystkich pracujących, obciążonych i źle się mających,
-
Wspomożycielu i Obrońco nasz przed złymi duchami,
-
Ty w swej niepojętej dobroci pragniesz wszystkich zbawić,
-
Z zaniedbywania modlitwy,
-
Z braku gorliwości i zaangażowania w modlitwę,
-
Ty pochylasz się teraz nade mnę i moimi bliskimi, którzy cierpią.
Przywołujmy jeszcze wstawiennictwa Maryi
Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo, że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy przyzywa, Ciebie o przyczyną prosi. Tą ufnością ożywiony, do Ciebie, o Panno nad pannami i Matko, biegnę, do Ciebie przychodzę, przed Tobą jako grzesznik płaczący staję. O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi, ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj. Amen.
Święty Ojcze Stanisławie, módl się za nami (x3)
W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.Amen.