---

DZIEŃ PIĄTY (piątek, Wspomnienie św. Męczenników z Japonii, 6.02.2026)

Panie, błogosław tym, którzy w różny sposób mnie wspierają!

W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

Wprowadzenie

W piątym dniu nowenny, razem z Najświętszą Maryją Panną i św. Ojcem Stanisławem Papczyńskim, pragniemy powierzać Twojemu miłosierdziu, o Boże, samych siebie oraz naszych bliskich chorych i cierpiących. Pragniemy wsłuchiwać się w to, co chcesz nam powiedzieć oraz przyjąć uzdrowienie duszy i ciała, którym chcesz nas obdarować. Ty wiesz najlepiej, czego każdy z nas najbardziej potrzebuje. Ufamy, że w czasie tej wielkiej nowenny przychodzisz ze swą miłością, uzdrowieniem i umocnieniem do każdego z nas i do każdej osoby Tobie powierzanej w przysłanych intencjach.

Refleksja

W Piśmie Świętym czytamy:

„Gdy wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi” (Mt 8,5).

W czasie choroby, trzeba dostrzec, że potrzebujemy pomocy fizycznej, psychicznej i duchowej, trzeba o nią prosić i za nią dziękować, ale też modlić się za tych, którzy nam pomagają. To ci, którzy nas leczą, którzy dbają o nasze potrzeby duchowe i fizyczne, którzy nam towarzyszą, świadczą nam przysługi w życiu codziennym i którzy się za nas modlą. Wielu z nich znamy – to personel medyczny, to członkowie naszych rodzin, przyjaciele, sąsiedzi. Ale wielu naszych „pomocników” pozostaje dla nas bezimiennych – panie z recepcji czy infolinii, producenci leków i farmaceuci, przypadkowi przechodnie na ulicy, wskazujący nam drogę do szpitala. Nie znamy wszystkich osób, które się za nas modlą, bo przecież nasi krewni i przyjaciele często proszą o modlitwę osoby nam nieznane, włączają nas w różnego rodzaju Msze święte, nowenny i modlitwy. Pan Bóg wysłuchuje tych modlitw. Moja modlitwa za nich wszystkich może być najważniejszym aktem mojej wdzięczności w czasie choroby i po niej.

Modlitwa

Panie Boże, dziękuję Ci dziś za wszystkich, którzy mi w różny sposób pomagają w chorobie, często bezimiennie. Wielu z nich nie znam, o wsparciu wielu z nich nawet nie wiem. Razem z Maryją Niepokalanie Poczętą i Świętym Ojcem Stanisławem, proszę Cię Panie, abyś błogosławił wszystkim, którzy okazują mnie i moim bliskim pomoc i życzliwość. Nagradzaj każdy ich trud, wysiłek, zaangażowanie. Pomnażaj ich siły, ich wiarę, nadzieję i miłość. Przyjmij moje cierpienie za nich a także jako wynagrodzenie za moje grzechy i za grzechy świata. Błogosław im i ich rodzinom, napełnij ich pokojem i radością, Ty sam bądź ich nagrodą. Niech w Tobie odnajdą cel i piękno swego życia. Niech w Tobie odnajdą spełnienie najgłębszych pragnień.

Modlitwa z ludem

(będziemy powtarzać: uzdrów nas Panie)

Panie Jezu, powierzamy się Twemu miłosierdziu i z ufnością wołamy:

• Ty wziąłeś na siebie wszelkie nasze choroby,

• Ty niewidomym wzrok przywracałeś,

• Ty otwierałeś uszy głuchym,

• Ty niemym przywracałeś mowę,

• Ty uzdrowiłeś kobietę od dwunastu lat cierpiącą na upływ krwi,

• Ty uzdrowiłeś sługę setnika z Kafarnaum,

• Ty wskrzesiłeś córkę Jaira,

• Ty uzdrawiasz wszystkie nasze niemoce,

• Ty pokrzepiasz wszystkich pracujących, obciążonych i źle się mających,

• Wspomożycielu i Obrońco nasz przed złymi duchami,

• Ty w swej niepojętej dobroci pragniesz wszystkich zbawić,

• Z egoizmu i skoncentrowania na sobie,

• Z braku wdzięczności i dziękczynienia,

• Ty pochylasz się teraz nade mnę i moimi bliskimi, którzy cierpią.

Przywołujmy jeszcze wstawiennictwa Maryi

Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo, że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy przyzywa, Ciebie o przyczyną prosi.

Tą ufnością ożywiony, do Ciebie, o Panno nad pannami i Matko, biegnę, do Ciebie przychodzę, przed Tobą jako grzesznik płaczący staję.

O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi, ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj. Amen.

Święty Ojcze Stanisławie, módl się za nami (x3)

W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.